ChoozLog van Herma

De afgelopen dagen heb ik nachtdiensten gehad. Totaal heb ik drie nachten gewerkt, daarvan ben ik er één ingewerkt. Nachtdiensten draaien hoort ook bij het beroep. Ik vind het zelf heerlijk. Het is ’s nachts erg rustig. Op somatiek komen bewoners in principe niet zelf uit bed, in tegenstelling tot psychogeriatrie (pg). Op pg komen bewoners weleens zelf uit bed en willen er dan soms niet meer in! Maar zoals ik al schreef is het ’s nachts erg rustig. Mijn taken voor de nacht zijn:

• Medicijnen uitzetten voor de hele dag;
• Tafels dekken;
• Rolstoelen soppen;
• Bijzonderheden rapporteren;
• Rondes lopen;
• Bellen beantwoorden;
• Medicijnen delen.

Afgelopen nachten waren het rustige nachten. De hektiek van overdag is er niet. Ik ben alleen op een afdeling van dertig bewoners. Op elke afdeling binnen het zorgcentrum is er één verzorgende. Daarnaast is er één verpleegkundige die als het ware ‘zwervende’ is. Wanneer het nodig is kun je haar bellen en komt ze je helpen.

Van de vele vragen die ik krijg, zijn er altijd mensen bij die zich afvragen wat het beroep Verzorgende inhoud. Hier een korte, niet complete opsomming! 

 Verzorgen is…

… wassen met de washandjes die je hebt
… gemiddelt zo’n 40 km per uur lopen
… rozen in het water zetten
… een zoen krijgen van een dametje van 92
… gebitten poetsen
… een kussen opschudden
… tegen alle luchtjes kunnen
… plasjes opdweilen
… even tijd maken voor een praatje
… huilen op de ene kamer, lachen op de andere
… net doen of je flink bent
… bezoek te woord staan
… dankbaarheid ontvangen
… eindeloos geduld hebben
… luisteren
… weggelopen bewoners van de straat halen
… leren waarderen dat jezelf gezond bent
… mobiliseren en activeren
… geen onderscheid maken
… het gevoel hebben dat je machteloos bent
… hopen dat je de juiste woorden zegt
… niets meer kunnen zeggen
… soms moeite hebben met jezelf
… twijfelen en zeker zijn
… meelijden en meeleven
… je afvragen WAAROM??
… samen hopen
… samen geloven
… bidden en danken
… je collega’s bemoedigen
… jezelf proberen te blijven
… ook fouten maken
… de grenzen van het leven leren kennen
… tot het laatste toe er zijn!

Je weet hoe klein, hoe arm, hoe eenzaam de mensen zijn.

Hoe teer en kwetsbaar

Je weet dat er tranen zijn, die door niemand getroost worden.

Je weet dat er nauwelijks een grotere droefheid is, dan de doefheid van een hart dat door niemand wordt verstaan.

Je weet dat het leven voor sommige mensen een onduldbare pijn is.

Wees zachtmoedig!

Doe je best om de mensen te begrijpen, te helpen.

Treed binnen in hun leed, in hun verlatenheid.

Daal af van de heuvel van je zelfgenoegzaamheid.

Wees nooit hard, ook niet in je oordeel!

Wees zachtmoedig!

En probeer hun onnoemelijke heimwee naar geluk te verstaan in hun soms dwaze verlangens en begeerten.

Dan zul je gelukkig zijn!